Hoe Tim Wolvetang twee weken na een mislukte WK 100km alsnog een PR liep op het NK.
Atleet in het kort
| Atleet | Tim Wolvetang |
| Leeftijd | 35 |
| Beroep | Anesthesist |
| Achtergrond | Voormalig triatleet |
| Uitdaging | Geknikte liesslagader beëindigde zijn triathloncarrière |
| Nieuwe sport | Ultralopen |
| Doel | Zo goed mogelijk worden op de 100 kilometer |
| Resultaat | 7u27:19 op het NK 100 kilometer |
Soms is sport eenvoudig.
Je traint goed, verschijnt fit aan de start en loopt een goede wedstrijd.
En soms gebeurt precies het tegenovergestelde.
Dat overkwam Tim Wolvetang in de zomer van 2022.
Deze case laat zien dat duursport coaching niet alleen draait om trainingsschema’s en trainingsdata, maar ook om vertrouwen houden wanneer een belangrijke wedstrijd anders verloopt dan verwacht.
Alles leek op zijn plaats te vallen
Na het einde van zijn triathloncarrière vond Tim een nieuwe uitdaging in het ultralopen. Een geknikte liesslagader maakte het onmogelijk om nog comfortabel in de tijdrithouding te fietsen. Voor Tim, een gepassioneerde duursporter die houdt van lange en zware uitdagingen, was dat geen reden om stil te blijven zitten.
Hij verlegde zijn focus naar het ultralopen.
Dat begon met een marathon op de baan in coronatijd in 2u42. Vervolgens kwalificeerde hij zich voor het WK 100 kilometer met een tijd van 7u38.
De voorbereiding richting het WK verliep goed.
De trainingen gingen volgens plan. De omvang en kwaliteit van de trainingen waren op orde. Consistentie. Er waren geen blessures. Geen signalen van overbelasting. Geen twijfel over zijn vorm.
Wel was er één onzekerheid. Zes weken voor het WK kreeg Tim corona. Twee weken lang kon hij niet trainen. Hoewel hij daarna zijn voorbereiding weer goed kon oppakken, bleef de vraag hoe zijn lichaam zou reageren op een wedstrijd van 100 kilometer.
Toch hadden zowel Tim als ik het gevoel dat hij klaar was voor een sterke race.
Het WK dat mis liep
Maar sport laat zich niet altijd voorspellen.
Op het WK 100km in Berlijn startte Tim goed. Tot rond 40 kilometer zijn motor begon te haperen.
Zijn lichaam gaf het simpelweg op.
Geen blessure. Geen duidelijk voedingsprobleem. Geen mentale inzinking.
Hij kon gewoon niet verder.
Achteraf lijkt een combinatie van factoren waarschijnlijk. De coronabesmetting in de voorbereiding. Temperaturen rond de 30 graden. Een hoge luchtvochtigheid.
Maar een sluitende verklaring vonden we niet.
Dat maakte het misschien nog wel frustrerender.
Duursport coaching: wat nu?
Na een teleurstelling als deze gaan veel atleten op zoek naar verklaringen.
Misschien was de voorbereiding niet goed.
Misschien was het trainingsvolume te hoog.
Misschien had er meer snelheid of juist meer duurtraining in moeten zitten.
Maar soms is een slechte dag gewoon een slechte dag.
Juist daarin schuilt een belangrijk onderdeel van duursport coaching: onderscheiden wanneer een voorbereiding moet worden aangepast en wanneer vertrouwen in het proces de beste keuze is.
Omdat we geen aanwijzingen zagen dat de voorbereiding fundamenteel tekort was geschoten, kwam Tim met een opvallend voorstel:
Het NK 100 kilometer in Winschoten lopen. Twee weken later.
Niet eindeloos analyseren.
Niet alles omgooien.
Gewoon opnieuw proberen. Het tekent Tims mentale weerbaarheid.
Proof of the pudding
En zo stond Tim twee weken later opnieuw aan de start.
Opnieuw werd warm weer voorspeld. Dat maakte de wedstrijd spannend. Zeker na wat er in Berlijn was gebeurd.
Maar vanaf de eerste kilometers liep Tim gecontroleerd.
Rustig. Gedisciplineerd. Zonder zich te laten beïnvloeden door de teleurstelling van twee weken eerder.
Na 30 kilometer liep hij als derde Nederlander in de wedstrijd.
Rond 60 kilometer zat de nummer twee nog altijd op enkele minuten achterstand.
Daarna kantelde de wedstrijd.
Waar veel ultralopers in de tweede helft tijd verliezen, bleef Tim sterk lopen. Zijn concurrenten begonnen te vervallen. Tim niet.
In de laatste 40 kilometer liep hij steeds verder weg van zijn achtervolgers.
Na 100 kilometer stopte de klok op 7u27:19.
Ruim elf minuten sneller dan zijn eerdere persoonlijk record van 7u38.
Op een afstand waarop iedere minuut telt, is dat een enorme stap vooruit.
Maar misschien nog belangrijker dan de eindtijd was de bevestiging die eruit sprak.
De voorbereiding had gewerkt.
Het vertrouwen in het proces was terecht geweest.
Duursport coaching: wat jij hiervan kan leren
Sport is niet altijd logisch.
Soms is je voorbereiding goed en lukt het toch niet.
De grootste fout die je dan kunt maken, is één slechte wedstrijd belangrijker maken dan alle maanden voorbereiding die eraan voorafgingen.
Een goede voorbereiding vergroot de kans op een goed resultaat. Maar ze biedt nooit garantie. Duursport coaching gaat niet alleen over beter trainen, maar ook over leren omgaan met de onzekerheid die bij prestatiesport hoort.
De les van Tim is daarom eenvoudig.
Niet iedere teleurstelling vraagt om een nieuwe aanpak. Soms vraagt ze vooral om vertrouwen.
Vertrouwen in het werk dat al gedaan is. Vertrouwen in het proces. En de bereidheid om opnieuw aan de start te verschijnen zonder alles overhoop te gooien.
Twee weken na zijn DNF op het WK liep Tim 7u27 op het NK 100 kilometer en veroverde hij de Nederlandse titel.
Niet omdat hij in die twee weken ineens een betere atleet was geworden. Maar omdat hij zich niet liet verleiden om één slechte dag zwaarder te laten wegen dan een goede voorbereiding.
